Dans notre cheminement vers Pâques nous rencontrons aujourd’hui Abraham et les 3 disciples qui sont montés avec Jésus sur la haute montagne. Si on traduit dans la 1ère lecture mot à mot de l’hébreu, on lit : va vers toi, quitte le pays de ton père. Abraham doit d’abord devenir lui-même, prendre conscience qui il est vraiment, et puis il peut quitter son pays, Une fois vraiment un avec lui-même, il peut vivre ce que Dieu lui demande. Si nous voulons suivre l’appel de Jésus, nous devons d’abord être un avec nous-mêmes avoir conscience qui nous sommes, nous accepter avec tous nos talents et aussi avec toutes nos faiblesses, voir clairement le sens de notre vie, et alors nous pouvons suivre Jésus et être ses témoins. Alors nous ne nous laissons pas manipuler et tirailler dans 36 directions différentes comme le suggère notre société de consommation.

Nous ne pouvons rencontrer et suivre Jésus que si nous sommes uns avec nous-mêmes. Car Jésus veut rencontrer celui que je suis en réalité et pas celui que je voudrais être. Et puis nous pouvons lever la tête et regarder ce qui est beau, c’est-à-dire Jésus transfiguré qui est dans la lumière, la vie et l’amour de Dieu. Jésus s’entretient avec Moïse et Elie. Moïse est celui qui a rencontré Dieu comme celui qui toujours avec lui, qui lui a donné la loi de la liberté et Élie est celui qui avait pensé devoir tuer les faux prophètes et Dieu s’est manifesté à lui dans une brise légère. Les apôtres sont profondément saisis par la rencontre sur le Tabor, ils se sont sentis compris et aimés au plus profond de leur être par Jésus et ainsi ils sont devenus un avec eux-mêmes, ils savent vraiment qui ils sont. La transfiguration est leur « va vers toi », et cette expérience leur donne la force et l’enthousiasme après le choc de la crucifixion de Jésus, de croire en sa résurrection et d’annoncer cette bonne nouvelle au monde entier. Nous pouvons nous demander si nous sommes aussi convaincus de Jésus comme les apôtres. Jusqu’à quelle profondeur de mon cœur pénètre la vérité que Jésus est mort sur la croix pour me signifier qu’il m’aime tel que je suis, qu’il veut être mon meilleur ami ?

Quand nous prions maintenant le Credo, nous donnons notre réponse à l’amour que Dieu a pour un chacun de nous.

Op eisem Wee op Ouschteren begéine mer haut dem Abraham, dee vun doheem fortzitt an och déi 3 Jünger déi mat Jesus op en héijen Bierg klammen. Wann een an der 1. Liesung all Wuert aus dem Hebräeschen iwwersetzt, da steet do: Geh zu Dir, zieh weg aus dem Land deines Vaters. Den Abraham soll zu sech selwer kommen, eens mat sech selwer sinn, sech bewosst gi ween hien ass, an da soll hie fort vun doheem goen, da kann hie wierklech dat maache, wat den Herrgott hie freet. Wa mir dem Ruff vu Jesus wëllen nogoen, musse mir dat selwecht maachen: eis Zäit huele fir eis selwer kennenzeléiere mat all eisen Talenter an och mat eise Schwächten, eis froen, wat ass Zil vu mengem Liewen, an dann iwwerpréifen op mer deem Zil och nach noginn. Et ass wichteg dat mer eens mat eis selwer sinn an eis nëtt a 36 verschidde Richtungen zéien oder drécke loosse wéi eis Konsumgesellschaft eis dat suggeréiert.

Mir kënne Jesus nëmme begéinen an erfueren, wa mer eens mat eis selwer sinn, well hie waart op deen, deen ech wierklech sinn, a net op deen, deen ech gäre wier. An da solle mer de Kapp hiewen an dat Schéint kucken, op Jesus kucken deen eis wëllt ze verstoe ginn, ween hien ass. Jünger erfueren hien als dee Verkläerten, deen deen am Liicht, am Liewen an der Léift vu Gott ass. Hien ënnerhält sech mam Mose an Elija. De Mose huet Gott erfuere als deen deen ëmmer do ass an deen, deen him Gesetz vun der Fräiheet ginn huet, an den Elija hat gemengt misse mam Schwäert dranzeschloen an huet awer du Gott als ee sanftes Säuseln erfuere. D’Apostele sinn ergraff vun där Erfarung vum Tabor, Sie hunn sech am Déifste vun hirem Wiesen vu Jesus ugeholl gespiert, an esou sinn si eens mat sech selwer ginn, elo wësse si wierklech ween si sinn, Verklärung ass fir si den „geh zu dir“ ginn, an dat gëtt hinnen d‘Kraaft fir no dem Schock vun der Kräizegung vu Jesus, kënnen un d’Opersteeung vu Jesus ze gleewen an se dann och an der ganzer Welt bekannt ze maachen. Mir kënnen eis froen op mir vun dem Jesus esou ageholl si wéi d’Apostelen. Wéi déif loossen ech mech vun der Tatsaach beréieren, dass Jesus mech perséinlech esou gären huet dass hien um Kräiz gestuerwen ass, fir mer ze weisen dat hie  mech esou unhëlt wéi ech sinn, dat hie mäi Frënd wëllt sinn.

Wa mer elo de Credo bieden, da kënne mer Gott d’Äntwert ginn op eis Begéinung mat him.

Catégories : Actualités